Συνέντευξη > Αθανάσιος Σκουτέλης, καθηγητής, πρόεδρος Ιατρικής Εταιρείας Αθηνών

0

Η εφαρμογή της ηλεκτρονικής συνταγογράφησης αποτελεί κατά τη γνώμη μου τεράστιο ποιοτικό άλμα. Και αξίζουν συγχαρητήρια στους έλληνες γιατρούς που αποδέχτηκαν και εφάρμοσαν με καθολική σχεδόν ανταπόκριση αυτή την επαναστατική (για τα δεδομένα του ελληνικού ιατρικού γίγνεσθαι) καινοτομία. 

Κύριε Σκουτέλη, τα τελευταία δύο χρόνια βλέπουμε να συντελούνται τεράστιες αλλαγές στον χώρο της υγείας. Η δεινή οικονομική κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η χώρα μας έχει οδηγήσει την κυβέρνηση στο να λαμβάνει ριζοσπαστικές και παράτολμες αποφάσεις που θέτουν νέους «κανόνες» στον χώρο της υγείας. Ποια είναι η θέση σας όσον αφορά τις αποφάσεις αυτές. Πιστεύετε ότι οι αποφάσεις αυτές θα βοηθήσουν στην εξυγίανση του χώρου της υγείας ή ενδεχομένως να οδηγήσουν σε αδιέξοδες κατευθύνσεις;

Όντως, τα τελευταία δύο χρόνια συντελούνται τεράστιες και πρωτόγνωρες αλλαγές στο χώρο της υγείας. Οι αλλαγές αυτές όμως, θα έπρεπε να έχουν γίνει (ή να έχουν αρχίσει να γίνονται) πολλά χρόνια πριν. Και αν θέλουμε να είμαστε ευνομούμενο και σύγχρονο υγειονομικά κράτος, δεν θα έπρεπε να περιμένουμε την καταιγίδα της οικονομικής κρίσης για να τα εφαρμόσουμε. Η λήψη και εφαρμογή τόσο σημαντικών αποφάσεων υπό το κράτος πίεσης σίγουρα δημιουργεί στρεβλώσεις και δυστοκίες αλλά είναι προτιμότερο από το να μην εφαρμοστούν καθόλου και να αναβάλλονται συνεχώς.

Το έλλειμμα του ΕΟΠΥΥ αυξάνει γεωμετρικά, οι ασφαλισμένοι αντιμετωπίζουν τεράστια προβλήματα στην καθημερινή τους συναλλαγή με τα νοσοκομεία, τα φαρμακεία και τα διαγνωστικά κέντρα, ενώ οι διάφοροι εμπλεκόμενοι φορείς (φαρμακοποιοί και διαγνωστικά κέντρα κ.α) εξαιτίας της δυστοκίας της αποπληρωμής των οφειλών από το δημόσιο, «μπλοκάρουν» τις συναλλαγές με τον πολίτη. Πιστεύετε ότι η χρηματοδότηση του ΕΟΠΥΥ ενδεχομένως να έλυνε το πρόβλημα;

Σίγουρα το οξυγόνο για την επιβίωση του ΕΟΠΥΥ είναι η επαρκής χρηματοδότηση του και πρέπει να γίνει προσπάθεια από τους ειδικούς και το πολιτικό σύστημα για την εξεύρεση πόρων. Και επειδή αφορά την υγεία του πολίτη, χρειάζεται όραμα που να επεκτείνεται πέρα από την ψυχρή λογική των αριθμών.

Η επέκταση της ηλεκτρονικής συνταγογράφησης θα μπορούσε να εξασφαλίσει καλύτερο έλεγχο των εξόδων και φυσικά καλύτερη εξυπηρέτηση των πολιτών. Θα μπορούσε να είναι η λύση στο πρόβλημα στην ανεξέλεγκτης συνταγογράφησης φαρμάκων. Ποιοι είναι κατά την άποψη σας οι κίνδυνοι που ελλοχεύουν;

Η εφαρμογή της ηλεκτρονικής συνταγογράφησης αποτελεί κατά τη γνώμη μου τεράστιο ποιοτικό άλμα. Και αξίζουν συγχαρητήρια στους έλληνες γιατρούς που αποδέχτηκαν και εφάρμοσαν με καθολική σχεδόν ανταπόκριση αυτή την επαναστατική (για τα δεδομένα του ελληνικού ιατρικού γίγνεσθαι) καινοτομία. Η ηλεκτρονική συνταγογράφηση σε συνδυασμό με τα προς εφαρμογή θεραπευτικά πρωτόκολλα συνταγογράφησης και τα κλειστά ενοποιημένα νοσήλεια είναι ένα τεράστιο βήμα ιατρικού πολιτισμού. Δεν μπορώ να φανταστώ «κινδύνους που ελλοχεύουν» αν εφαρμοστεί σωστά. Ο έλεγχος τον οποίον συνεχώς θα υφίσταται ο γιατρός είναι κάτι  που ο σύγχρονος επιστήμονας όχι μόνο δεν πρέπει να φοβάται αλλά αντίθετα  πρέπει  να το επιδιώκει.

Κύριε Σκουτέλη, αυτή τη στιγμή έχουμε φτάσει στο σημείο να μην εφαρμόζουμε νέα ιατρικά πρωτόκολλα, εξαιτίας της έλλειψης της νέας λίστας φαρμάκων, με αποτέλεσμα οι άρρωστοι συμπολίτες μας να μην παίρνουν θεραπείες σε σοβαρές και σπάνιες παθήσεις. Ωστόσο, θα πρέπει να σημειώσουμε ότι η εισαγωγή αυτών των φαρμάκων από την Ε.Ε. στοιχίζει τα τριπλάσια χρήματα για το κράτος και κατ’ επέκταση για τον πολίτη. Ποια είναι η άποψη σας για το θέμα αυτό, καθώς επίσης θα θέλαμε να μάθουμε πως κρίνει η επιστημονική κοινότητα το πρόβλημα που έχει δημιουργηθεί από την μη εφαρμογή νέων πρωτοκόλλων θεραπείας;

Όταν εφαρμοστούν τα θεραπευτικά πρωτόκολλα συνταγογράφησης, ο ασθενής θα λαμβάνει τη θεραπεία που πρέπει ανάλογα με την πάθησή του και σύμφωνα με τα κρατούντα στη διεθνή ιατρική κοινότητα. Είναι βέβαια γεγονός ότι τα φάρμακα για τις σπάνιες παθήσεις, τα λεγόμενα «ορφανά φάρμακα» στοιχίζουν μερικές φορές υπερβολικά. Θα πρέπει όμως να βρεθεί λύση που να απορρέει από την αυστηρή και τεκμηριωμένη συνταγογράφηση για τις παθήσεις αυτές.

Η οικονομική κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει το κράτος είναι από τις δυσκολότερες μεταπολεμικά περιόδους. Οι αποφάσεις και οι λύσεις σε ζωτικής σημασίας προβλήματα είτε καθυστερούν  να επιλυθούν είτε δεν επιλύονται ποτέ. «Το εθνικό σύστημα υγείας νοσεί», αναφέρουν σημαντικοί άνθρωποι από την επιστημονική κοινότητα.  Πόσο σύμφωνο σας βρίσκει η άποψη αυτή. Υπάρχουν περίοδοι που αισθάνεστε ότι βρίσκεστε σε ένα συνεχή πόλεμο;

Η οικονομική κρίση είναι υπαρκτό και οξύτατο πρόβλημα. Για τον τομέα της υγείας όμως, μπορεί να αποτελέσει εφαλτήριο ανάτασης και εξορθολογισμού ώστε να εξοικονομηθούν πόροι (και υπάρχουν τέτοιοι) από την κακοδιαχείριση του συστήματος που υπήρχε μέχρι τώρα, τόσο σε επίπεδο βάσης (ο κάθε γιατρός ατομικά) όσο και σε επίπεδο ασκούμενης πολιτικής. Εξάλλου αυτό που κρατούσε το εθνικό σύστημα υγείας σε αναλογικά υψηλά επίπεδα ποιότητας ήταν η συμβολή και οι φιλότιμες προσπάθειες της πλειοψηφίας των μονάδων του, δηλαδή των γιατρών. Αυτό το επίπεδο θα πρέπει και σήμερα να διατηρηθεί με μεγαλύτερες προσπάθειες και θυσίες. Αν χαθεί τώρα η ποιότητα, όσα λεφτά και αν πέσουν αργότερα (που όλοι το ελπίζουμε) η χαμένη αυτή ποιότητα πολύ δύσκολα θα ανακτηθεί.

Κύριε Σκουτέλη πού εκτιμάτε ότι οδηγείτε το Εθνικό Σύστημα Υγείας στη χώρα μας. Πιστεύετε ότι θα δημιουργηθούν ασθενείς δύο «ταχυτήτων», σε αυτούς που διαθέτουν χρήματα για να έχουν την καλύτερη δυνατή περίθαλψη σε ιδιωτικά κέντρα και σε εκείνους που δεν θα διαθέτουν χρήματα και θα οδηγούνται στα δημόσια νοσοκομεία τα οποία δεν θα έχουν  τον απαραίτητο εξοπλισμό ή το ανθρώπινο δυναμικό για να τους παρασχεθεί η απαραίτητη φροντίδα;

Πιστεύω απόλυτα, κατηγορηματικά και τεκμηριωμένα ότι η παροχή υπηρεσιών στις δομές του εθνικού συστήματος υγείας είναι ό,τι καλύτερο μπορεί να παράσχει το ιατρικό δυναμικό της χώρας το οποίο, σημειωτέον, δεν έχει να ζηλέψει απολύτως τίποτε από αυτό των υγειονομικά προηγμένων χωρών. Ο ιδιωτικός τομέας είναι και θα πρέπει να καταστεί ακόμη περισσότερο ανταγωνιστικός και συμπληρωματικός του δημόσιου τομέα. Και πρέπει επιτέλους το κράτος να σταματήσει να βλέπει την υγεία κοντόφθαλμα, αλλά με προοπτική. Πρέπει να δημιουργηθούν οι σωστές δομές που δεν αποδίδουν μεν άμεσα, αλλά θα αποδώσουν πολλά σε βάθος χρόνου. Ας μην ξεχνούμε ότι η καλή φροντίδα υγείας κοστίζει. Η κακή φροντίδα υγείας όμως, κοστίζει πολύ περισσότερο.

Τους τελευταίους μήνες παρακολουθήσαμε τις προσπάθειες της κυβέρνησης να αναδιοργανώσει το χώρο της υγείας. Έγιναν μελέτες από ειδικούς, περικόπηκαν κατά πολύ οι προϋπολογισμοί δαπάνης στην υγεία και έγιναν σημαντικές μειώσεις στις τιμές των φαρμακευτικών σκευασμάτων. Επίσης, το υπουργείο αποφάσισε να πληρώνει το φαρμακευτικό σκεύασμα του ασθενή, βάση της χαμηλότερης τιμής  που έχει το γενόσημο φάρμακο και όχι το πρωτότυπο. Έτσι, ο ασθενής καλείται να πληρώσει την διαφορά της τιμής του φαρμάκου που του έχει εγκρίνει ο γιατρός, εάν πρόκειται για πρωτότυπο φάρμακο. Πιστεύετε ότι όλες αυτές οι κινήσεις επαρκούν προκειμένου να εξυγιάνουν το χώρο της υγείας. Ποιες θα είναι οι επιπτώσεις στην τσέπη του ασθενή από τις αποφάσεις αυτές, όπως επίσης θα θέλαμε να μας πείτε πως ο γιατρός θα θεραπεύσει σωστά τον ασθενή του όταν ο ασθενής δεν θα μπορεί να αγοράσει το προτεινόμενο για την ασθένεια του φάρμακο;

Ο γιατρός συνταγογραφεί το κατάλληλο για τον ασθενή φάρμακο. Το φάρμακο αυτό αν μπορεί να διατεθεί σε χαμηλότερη τιμή (με ισοδύναμο, προφανώς, θεραπευτικό αποτέλεσμα) αυτό θα είναι σε όφελος και του ασθενούς αλλά και του συστήματος. Ο άγγλος π.χ. ασθενής, θα προσπαθήσει και θα ψάξει να βρει το φάρμακο του (δηλαδή τη δραστική ουσία του φαρμάκου του) στη χαμηλότερη δυνατή τιμή. Το γενόσημο φάρμακο που χρησιμοποιείται εδώ και δεκαετίες σε όλες τις προηγμένες υγειονομικά χώρες, στη χώρα μας έχει δυσεξήγητα στοχοποιηθεί και δαιμονοποιηθεί. Μήπως όμως δεν πρέπει να εγκαλούμε και κατακεραυνώνουμε το γενόσημο αλλά την απραξία του συστήματος και την απουσία κάθε ουσιαστικού ελέγχου; Πρόκειται συνεπώς, για αναξιοπιστία των δομών και μηχανισμών ελέγχου και όχι για αναξιοπιστία του γενοσήμου.

Η Ιατρική Εταιρεία Αθηνών της οποίας είστε πρόεδρος είναι το αρχαιότερο σωματείο της χώρας. Μιλήστε μας για την πορεία της ΙΕΑ καθώς επίσης και για τα μελλοντικά σχέδια τα οποία έχετε προγραμματίσει;

Η Ιατρική Εταιρεία Αθηνών που είναι το αρχαιότερο επιστημονικό σωματείο της χώρας (ιδρύθηκε το 1835, τρία χρόνια πριν τη δημιουργία του Εθνικού Πανεπιστημίου) έχει συμβάλει τα μέγιστα στην προαγωγή της συνεχιζόμενης ιατρικής εκπαίδευσης που είναι το υπ’ αριθμόν ένα προαπαιτούμενο για όλα αυτά που αναφέρθηκαν προηγουμένως. Με το ετήσιο Πανελλήνιο Ιατρικό Συνέδριο αλλά και τις ποικίλες άλλες δραστηριότητες, κρατάει ζωντανή την εκπαίδευση των γιατρών της χώρας μας, πέρα και πάνω από τα όρια των ιατρικών ειδικοτήτων και εξειδικεύσεων. Τα τελευταία χρόνια η εταιρεία συμπορεύεται στην προσπάθεια για την εφαρμογή καινοτομιών στο χώρο της υγείας, συντονίζοντας τη διασύνδεση των θεραπευτικών πρωτοκόλλων συνταγογράφησης και των κλειστών ενοποιημένων νοσηλείων (ΚΕΝ). Στόχος μας είναι, εκτός από την προσπάθειά μας για τη συνεχιζόμενη ποιοτική αναβάθμιση του έλληνα γιατρού, να καταστήσουμε την Ιατρική Εταιρεία Αθηνών στρατηγικό εταίρο της πολιτείας σε θέματα ιατρικής εκπαίδευσης και ιατρικής παιδείας.

Share.

About Author

Αρχισυντάκτρια

Leave A Reply

Comment moderation is enabled. Your comment may take some time to appear.