Προκλητικό και σέξι, εμφανίστηκε το πρώτο μπικίνι στην δεκαετία του 40’

0

Αναζητώντας πληροφορίες για την διαχρονική ιστορία του μπικίνι, βρέθηκα με μεγάλη μου έκπληξη μπροστά σε μια πληροφορία, που με ξάφνιασε. Γνωρίζατε ότι το μπικίνι με την έννοια του ενδύματος, που χωρίζεται σε δύο μέρη, είναι γνωστό από την αρχαιότητα; Ανάλογα ενδύματα συναντάμε σε απεικονίσεις από αθλήτριες σε αρχαιοελληνικές υδρίες και τοιχογραφίες.

Το μαγιό, όμως, καθιερώθηκε στην αρχαιότητα ως το ένδυμα, το οποίο ήταν ελαφρύ και μικρό, ούτως ώστε να διευκολύνει τους κολυμβητές να κολυμπήσουν στην θάλασσα, τις λίμνες και τα ποτάμια. Επιπλέον, κατά την περίοδο της αρχαιότητας, τα δημόσια λουτρά είχαν χαρακτήρα θρησκευτικό και ήταν υποχρεωτικό για όλους. Εξάλλου, το μπάνιο στην θάλασσα θεωρούταν μία από τις πρωταρχικές μορφές διασκέδασης για τους αρχαίους. Μέτα, όμως, από την πτώση της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας οι άνθρωποι αρκέστηκαν μόνο στις θεραπευτικές ιδιότητες του νερού και αμέλησαν την ψυχαγωγία, που τους προσέφερε, με αποτέλεσμα να μην ασχολούνται με τις δραστηριότητες, που είχαν σχέση με τη θάλασσα.

Η ιστορία των μαγιό χάνεται, ωστόσο, μέσα στους αιώνες, ενώ πάντα η εξέλιξή τους φανέρωνε την αλλαγή, που συνέβαινε στον τρόπο έκφρασης και σκέψης των ανθρώπων της εποχής. Σημαντικό ρόλο στην διαμόρφωση του μαγιό ανά τους αιώνες έπαιξε κυρίως η θρησκεία, η οποία επέβαλλε αυστηρούς κανόνες ευπρέπειας για τους ανθρώπους της εποχής.

Η επιθυμία του ανθρώπου να κολυμπήσει στην θάλασσα και τα ποτάμια ξεκίνησε περίπου το 1700 από την Αγγλία και την Γαλλία, όταν έκαναν την επανεμφάνισή τους τα δημόσια λουτρά και δειλά – δειλά, οι άνθρωποι άρχισαν να επισκέπτονται και τις παραλίες.

Βέβαια, η διασκέδαση ενός μπάνιου στην θάλασσα, δεν θυμίζει σε τίποτα τις μέρες μας. Το μπάνιο της εποχής δεν ήταν τίποτα άλλο παρά μια γρήγορη βουτιά στο νερό, ενώ οι άντρες και οι γυναίκες, για λόγους ηθικής, βρίσκονταν και κολυμπούσαν σε διαφορετικά μέρη.

Εκείνη την εποχή οι γυναίκες έπρεπε να είναι ντυμένες σεμνά σε όλες τους τις εμφανίσεις. Γι’ αυτό και το ένδυμα για μπάνιο, που συνήθιζαν να φορούν, δεν ήταν καθόλου άνετο και έμοιαζε περισσότερο με ένα είδος μακριού φορέματος. Οι γυναίκες της εποχής συνήθιζαν να ράβουν μεταλλικά βάρη στο στρίφωμα του φορέματος, έτσι ώστε το φόρεμα να μην επιπλέει και εκθέτει τα πόδια τους.

shutterstock_98546543

Τις πρώτες δεκαετίες του 1800, η τεχνολογική εξέλιξη, που συντελέστηκε με τον σιδηρόδρομο, αλλά και με τη βελτίωση των οδικών δικτύων, είχε ως αποτέλεσμα όλο και περισσότεροι άνθρωποι να έρθουν σε επαφή με τις ακτές και τη θάλασσα. Ο άνθρωπος άρχισε σιγά-σιγά να γνωρίζει την ενασχόληση με τις ευχάριστες δραστηριότητες της παραλίας. Η εποχή λοιπόν ήταν κατάλληλη για να αλλάξουν στυλ τα γυναικεία μαγιό, αφού οι ανάγκες της εποχής απαιτούσαν κάτι καινούργιο που θα συνδύαζε τη σεμνότητα με την άνεση. Από το 1850 μέχρι τα τέλη του αιώνα τα «κοστούμια μπάνιου», όπως ονομάζονταν τότε τα γυναικεία μαγιό, ήταν μαύρα μακριά μάλλινα φορέματα με φουσκωμένα μανίκια. Το κοστούμι μπάνιου πλαισιωνόταν από ένα είδος εσωρούχου φουφούλας, μαύρες κάλτσες και ειδικά παπούτσια για την παραλία που ήταν δεμένα με κορδόνια. Απαραίτητο αξεσουάρ για τις κυρίες της εποχής, που είχαν αριστοκρατική καταγωγή, ήταν τα καπέλα. Τότε, το μαγιό κάλυπτε το μεγαλύτερο μέρος του σώματος για να αποτρέπει τις γυναίκες από το να μαυρίσουν, γιατί σύμφωνα με τα «πιστεύω» της αριστοκρατικής κοινωνίας, το μαύρισμα ήταν σημάδι των «χαμηλότερων» τάξεων. Αντίληψη η οποία φαντάζει οξύμωρη στις μέρες μας, όπου το μαύρισμα σε μια γυναίκα, θεωρείται σέξι και όμορφο.

shutterstock_87968125

Τον 20ο αιώνα, τα μαγιό αλλάζουν ριζικά μορφή μέσα σε λίγες δεκαετίες. Αυτό συνέβη εξαιτίας των αλλαγών, που συντελέστηκαν σε όλα τα επίπεδα της ανθρώπινης κοινωνίας. Στις αρχές της δεκαετίας του 1920 το γυναικείο φεμινιστικό κίνημα επέδρασε και στη μορφή των μαγιό. Τα μαγιό της δεκαετίας του 1920, ήταν δυο ειδών – ένα για τις γυναίκες μεγαλύτερης ηλικίας, που ήταν ένα είδος ριχτού φορέματος από σκληρό ύφασμα και ένα άλλο, που το φορούσαν οι «τολμηρές» νεαρές κοπέλες της εποχής. Το μαγιό που προτιμούσαν οι καλλίγραμμες κοπέλες ήταν χωρίς μανίκια και διέθετε μια φούστα όπου, μέσα από αυτή, υπήρχε σορτς, που έφτανε μέχρι τον μηρό. Προς το τέλος της δεκαετίας το θαλασσινό μπάνιο είχε γίνει πλέον συνήθεια και οι πρώτοι μεγάλοι Ευρωπαϊκοί οίκοι μόδας είχαν αρχίσει να εντάσσουν τη θαλάσσια ένδυση στις κολεξιόν τους. Στην δεκαετία του 1930, τα μαγιό εκσυγχρονίζονται, γίνονται λεία στην υφή και περισσότερο λειτουργικά. Το θαλάσσιο ένδυμα της εποχής «αγκάλιαζε» ολόκληρο το σώμα, διακρινόταν για την ελαστικότητά του και ήταν κατασκευασμένο έτσι ώστε να κατεβαίνουν οι τιράντες του για να επιτυγχάνεται το επιθυμητό μαύρισμα.

shutterstock_112693852

Η δεκαετία του 40’ θα μείνει γνωστή για την ανακάλυψη, που άλλαξε τα δεδομένα για το γυναικείο μαγιό. Ήταν η εποχή όπου απογειώθηκε η θηλυκότητα της γυναίκας, η οποία εμφανίστηκε πιο σέξι και πιο τολμηρή από ποτέ. Ήταν η εμφάνιση του μπικίνι.

Agente_007_contra_el_Dr_No-451371547-largeΤο γνωστό μπικίνι σχεδιάστηκε από τον γάλλο σχεδιαστή Ζακ Εν, ο οποίος το παρουσίασε τον Μάιο του 1946 και το ονόμασε «Άτομο», υποδηλώνοντας το μικροσκοπικό του μέγεθος. Ωστόσο ο άνθρωπος, που κατάφερε να φέρει στο προσκήνιο του ενδιαφέροντος το μπικίνι, ήταν ο σχεδιαστής μόδας Λουί Ρεάρ, ο οποίος δύο μήνες αργότερα, στις 5 Ιουλίου του 1946, παρουσίασε σε υπαίθρια επίδειξη μόδας στο Παρίσι, το πρώτο μπικίνι. Ο Ρεάρ σχεδίασε το μπικίνι ακόμη μικρότερο, αλλά το πρόβλημά του ήταν ότι δεν έβρισκε κανένα μοντέλο, που να τολμά να το φορέσει στην επίδειξη. Τη λύση έδωσε τελικά η Μισελίν Μπερναρντινί, μία αισθησιακή χορεύτρια, που εργαζόταν στο Καζίνο του Παρισιού.

Το μπικίνι πήρε το όνομά του από την ατόλη Μπικίνι, στα νησιά Μάρσαλ, όπου έγιναν οι πρώτες δοκιμές ατομικής βόμβας, με τις εκρήξεις των οποίων παρομοιάστηκε η έκρηξη ενθουσιασμού, που προκλήθηκε στον ανδρικό πληθυσμό από τη δημιουργία του νέου μαγιό. Η ονομασία έμεινε και καθιερώθηκε ως τις μέρες μας.

Ωστόσο χρειάστηκαν δεκαπέντε ολόκληρα χρόνια μέχρι το μπικίνι να γίνει αποδεκτό στις ΗΠΑ. Μάλιστα, το 1951 η χρήση του απαγορεύτηκε στον διεθνή διαγωνισμό ομορφιάς για την ανάδειξη της Μις Υφηλίου. Ωστόσο το μπικίνι της Μπριζίτ Μπαρντό στην ταινία του 1957 «Και ο Θεός έπλασε τη γυναίκα» δημιούργησε μια νέα τάση στην αγορά των μαγιό, που «απογειώθηκε» το 1960, μετά την pop επιτυχία του Μπράιαν Χίλαντ “Itsy Bitsy Teenie Weenie Yellow Polka Dot Bikini”.

shutterstock_133756475Το μπικίνι κυριάρχησε στην δεκαετία του 1950 και του 1960, ενώ οι τολμηροί σχεδιαστές μόδας μείωναν όλο και περισσότερο το ύφασμα του μαγιό και αποκάλυπταν όλο και μεγαλύτερο μέρος του ανθρώπινου σώματος. Η σεξουαλική απελευθέρωση της δεκαετίας του 1970 επηρεάζει κατά πολύ τον τρόπο ένδυσης στην παραλία. Τα μπικίνι εκείνη την εποχή γίνονται πιο μικρά από όσο μπορούν να γίνουν, ενώ εμφανίζεται και ένας νέος τύπος μαγιό που έμοιαζε περισσότερο με baby – doll, ο οποίος όμως δεν έχει μεγάλη διάρκεια ζωής.

Το μπάνιο στην θάλασσα γίνεται πλέον συνώνυμο της απόλυτης απελευθέρωσης του ανθρωπίνου σώματος από τα ρούχα και το 1977 παρουσιάζονται στη Βραζιλία τα περιβόητα μαγιό «τάνγκα», που ακόμη και σήμερα είναι ικανά να σκανδαλίσουν. Κατά τη δεκαετία του 1980 έκαναν την εμφάνισή τους τα πρώτα strings, αποτελούμενα από λεπτές λωρίδες υφάσματος, ή δέρματος. Για την περίπτωση, που χρησιμοποιείται μόνο το κάτω μέρος, αφήνοντας το στήθος εκτεθειμένο, συχνά χρησιμοποιείται ο όρος μονοκίνι, εμπνευστής του οποίου είναι ο αυστριακός σχεδιαστής μόδας Ρούντι Γκερνράιχ.

shutterstock_115585279

Οι δεκαετίες του 1980 και του 1990 χαρακτηρίζονται από τη συνύπαρξη όλων των τύπων μαγιό, είτε είναι ολόσωμα, μπικίνι ή ακόμη και τάνγκα.

Στις μέρες μας το μπικίνι, σε όποια μορφή και να είναι, θεωρείται το απόλυτο θηλυκό «όπλο» μιας γυναίκας. Μια γυναίκα αφιερώνει πολλές ώρες, ώστε να βρει αυτό, που ταιριάζει τέλεια στο σώμα της.

shutterstock_133893704

Share.

About Author

Αρχισυντάκτρια

Leave A Reply

Comment moderation is enabled. Your comment may take some time to appear.