Ο φάρος της Αλεξάνδρειας, ένα από τα επτά θαύματα του αρχαίου κόσμου

0

Αναμφισβήτητα, ο φάρος της Αλεξάνδρειας θεωρείται ως ένα από τα επτά θαύματα του αρχαίου κόσμου και όχι τυχαία. Ήταν ένα από τα σπουδαιότερα δημιουργήματα της εποχής του. Κατασκευάστηκε το 3ο αιώνα π.Χ. Το ύψος του πύργου ήταν 140 μέτρα και ήταν ένα από τα υψηλότερα κτίσματα της εποχής, μετά τις πυραμίδες του Χέοπα και του Χεφρήνου.

Ο φάρος της Αλεξάνδρειας ήταν ο πρώτος φάρος, που κατασκευάστηκε σε όλο τον κόσμο, γι’ αυτό και η λέξη φάρος υιοθετήθηκε από όλο τον κόσμο.

Ο φάρος της Αλεξάνδρειας οφείλει το όνομά του στο νησάκι επάνω στο οποίο κατασκευάστηκε, που ονομαζόταν Φάρος. Το νησάκι αυτό βρισκόταν λίγο πιο έξω από το λιμάνι της Αλεξάνδειας. Ο φάρος συνδεόταν τεχνητά με ένα είδος γέφυρας, την λεγόμενη Επταστάδια, η οποία είχε επτά στάδια και σχημάτιζε το ένα μέρος του λιμανιού της Αλεξάνδρειας. Μηχανικός – αρχιτέκτονας του σπουδαίου αυτού οικοδομήματος ήταν ο Σώστρατος ο Κνίδιος, γιος του αρχιτέκτονα Δεξιφάνους, που είχε κατασκευάσει το στάδιο «Τέτρα» της Αλεξάνδρειας. Το έργο ξεκίνησε το 282 π.Χ., επί βασιλείας του πρώτου βασιλιά της Ελληνιστικής περιόδου, του Πτολεμαίου του Ά της Αιγύπτου και στρατηγό του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Magdalena van de Passe, Dutch

Για την ιστορία, ο Πτολεμαίος, μετά τον απρόοπτο θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ανακήρυξε τον εαυτό του βασιλιά της τεράστιας αυτοκρατορίας που δημιούργησε ο Μέγας Αλέξανδρος, το 305 π.Χ. Εκείνος διέταξε την δημιουργία του φάρου, όμως δεν κατάφερε να τον δει ολοκληρωμένο, αφού πέθανε το 283 π.Χ. Ο γιός του, Πτολεμαίος ΄Β Φιλάδελφος, είδε το έργο να ολοκληρώνεται 12 χρόνια από την έναρξη της κατασκευής του.

Το κτίσμα

pharos_closeup_largeΓια την κατασκευή του χρησιμοποιήθηκαν άσπρα τετράγωνα κομμάτια μαρμάρου. Ο φάρος αποτελείτο από τέσσερα επίπεδα. Η βάση του ήταν τετράγωνη και ήταν χτισμένη επάνω σε ένα θεμέλιο από πέτρινους ογκόλιθους, το δεύτερο επίπεδο ήταν επίσης ένα τετράγωνο κτίσμα, στο οποίο υπήρχαν διαμερίσματα για τους εργάτες και τους στρατιώτες, το τρίτο επίπεδο ήταν ένα οκτάγωνο κτίσμα, με σπειροειδές κεκλιμένο επίπεδο, που οδηγούσε στο τέταρτο επίπεδο, το οποίο ήταν ένα κυκλικό κτίσμα, στην κορυφή του οποίου δέσποζε, κατά κάποιους συγγραφείς το άγαλμα του Δία, κατά άλλους το άγαλμα του Ποσειδώνα, ή του Απόλλωνα.

Στο κέντρο του φάρου, υπήρχε υδραυλικός μηχανισμός, με την βοήθεια του οποίου ανέβαζαν τα διάφορα εφόδια και καύσιμα του πυργίσκου. Το δεύτερο τμήμα, ήταν οκταγωνικό, γεμάτο με ελικοειδής σκάλες και το τρίτο, ήταν κυκλικό, στολισμένο με κίονες. Στο τελευταίο επίπεδο του φάρου, υπήρχε ένας καθρέπτης που αντανακλούσε το φως του ήλιου κατά τη διάρκεια της ημέρας, ενώ το βράδυ έκαιγε μια φλόγα για να ειδοποιεί τα διερχόμενα πλοία για την ύπαρξη εμποδίων. Επειδή η διαμόρφωση του λιμανιού και της ευρύτερης περιοχής ήταν επίπεδη και δίχως κάποιο σημάδι, που να προειδοποιεί τα διερχόμενα πλοία, ο φάρος χρησίμευε στο να δίνει κάποιο είδος σινιάλου για την προσέγγιση στο λιμάνι της Αλεξάνδρειας.

alexandria-1

alexandria

vandorosRita.2011.02.04.05Το στιλπνό ορειχάλκινο κάτοπτρο

Για τη συντήρηση της φωτιάς χρειάζονταν τεράστιες ποσότητες καύσιμων. Την τροφοδοτούσαν με ξυλά, που τα μετέφεραν χάρη στο σπειροειδές κεκλιμένο επίπεδο άλογα και μουλάρια. Πίσω από τη φωτιά υπήρχαν φύλλα ορειχάλκου, που αντανακλούσαν τη λάμψη προς τη θάλασσα. Τα πλοία μπορούσαν να τη διακρίνουν από 50 χιλιόμετρα μακριά. Κατά το 12ο μ.Χ. αιώνα το λιμάνι της Αλεξάνδρειας γέμισε από λάσπη και τα πλοία έπαψαν να το χρησιμοποιούν. Ο φάρος έπεσε σε αχρηστία. Ενδεχομένως τα φύλλα του ορειχάλκινου κάτοπτρου αποσπάστηκαν και έγιναν νομίσματα.

Μετά τις πυραμίδες της Αιγύπτου, ο φάρος της Αλεξάνδρειας είναι το μεγαλύτερο σε χρονική διάρκεια μνημείο της περιοχής, που κατάφερε να διασωθεί, έως την σχεδόν ολοκληρωτική καταστροφή του από τρεις σεισμούς, που έλαβαν χώρα το 796, το 1303 και το 1323 μ.Χ. Κατά το 14ο αιώνα ένας σεισμός κατέστρεψε το φάρο. Το 1323 ήταν η χρονιά, που ο Άραβας επισκέπτης Ιμπν Μπατούτα δεν μπορούσε να εισέλθει στον φάρο από τα πολλά ερείπια, που είχαν συγκεντρωθεί. Το 1480 μ.Χ. ο Σουλτάνος της Αιγύπτου, Καΐτ-μπέης, χρησιμοποίησε τα εναπομείναντα ερείπια, μεταφέροντάς τα για το χτίσιμο κάστρου στον ίδιο χώρο, πάνω στη θεμελίωση του Φάρου. Αλλά και αυτό το φρούριο, αν και είχε ανακαινισθεί στις αρχές του 19ου αιώνα, κατεδαφίστηκε από τους Άγγλους το 1882.

Share.

About Author

Αρχισυντάκτρια

Leave A Reply

Comment moderation is enabled. Your comment may take some time to appear.