Η μαγεία του θεάτρου ΜΠΟΛΣΟΪ

0

Η Ακαδημία Μπαλέτου Μπολσόι θεωρείται μια από τις πλέον φημισμένες σχολές μπαλέτου σε όλο τον κόσμο και φέτος γιορτάζει τα 240 χρόνια συνεχούς λειτουργίας της.

Μαθητές της υπήρξαν μυθικά ονόματα του κλασικού χορού, όπως ο Ιγκόρ Μοϊσέγεφ, ο Ασάφ Μέσερερ, η Σοφία Γκολόβκινα, η Μάγια Πλιτσέτσκαγια, η Εκατερίνα Μαξίμοβα, ο Βλαντίμιρ Βασίλιεφ, ο Μάρις Λιέπα, ο Ιρέκ Μουχαμέντοφ κ.ά. Απόφοιτοί της είναι, επίσης, ορισμένοι από τους κορυφαίους εκπροσώπους της νέας γενιάς χορευτών, όπως οι Βλαντίμιρ Μάλαχοφ, Ναντέζντα Γκράτσεβα και πολλοί άλλοι. Η Ακαδημία ιδρύθηκε το 1773 από την αυτοκράτειρα Μεγάλη Αικατερίνη, η οποία επέτρεψε τη διδασκαλία του μαθήματος του χορού σε άπορα παιδιά, που ήταν τρόφιμοι ειδικού ιδρύματος. Σχεδόν 10 χρόνια αργότερα, οι τάξεις αυτές ενσωματώθηκαν σε εκείνες του Θεάτρου Μπολσόι, γεγονός που σηματοδότησε τη δημιουργία της πρώτης επαγγελματικής σχολής χορευτών στη Ρωσία, μιας σχολής, που φημίζεται για την απαράμιλλη τεχνική κατάρτιση, αλλά και για την ερμηνευτική δεινότητα των σπουδαστών της. Από το 2002, πρόεδρος της Ακαδημίας του Μπαλέτου Μπολσόι είναι η διάσημη πρίμα μπαλαρίνα Μαρίνα Λεόνοβα.

shutterstock_9829966

Το ιστορικό Μεγάλο Θέατρο Μπολσόι δημιουργήθηκε, ως θεσμός, το 1776 από τον πρίγκιπα Ουρούσοφ και στεγάστηκε έως το 1805 στο θέατρο Petrouka, το οποίο καταστράφηκε από πυρκαγιά. Για το λόγο αυτό, το θέατρο μεταστεγάστηκε σε ένα νέο επιβλητικό κτήριο σε κεντρικό σημείο της Μόσχας. Ονομάστηκε Μπολσόι (στα ρωσικά σημαίνει μεγάλος), για να ξεχωρίζει από το Μικρό Θέατρο, που είχε ήδη ανεγερθεί στην ίδια περιοχή. Τα εγκαίνια του νέου θεάτρου έγιναν το 1825. Στη συνέχεια, το ιστορικό κτήριο υπέστη σοβαρές ζημιές από πυρκαγιά το 1853, αλλά και κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, λόγω βομβαρδισμών. Σήμερα, η πρώτη του σκηνή ανακαινίζεται και αναμένεται να επαναλειτουργήσει το 2013. Στο μεταξύ, οι παραγωγές όπερας και μπαλέτου φιλοξενούνται στη δεύτερη σκηνή του θεάτρου.

shutterstock_116403646BAC078-Belle-au-bois-dormant-D-Yusupov-11

Don_Quixote,_Svetlana_Zakharova_by_Damir_Yusupov_b

Η ιστορία του θεάτρου

zakharova_jardin_by_andrei_melaninΤο Θέατρο Μπολσόι άρχισε τη ζωή του ως ιδιωτικό θέατρο της Μόσχας. Στις 28 Μαρτίου 1776, η αυτοκράτειρα Αικατερίνη Β ‘ υπέγραψε και χορήγησε το «προνόμιο» της διοργάνωσης θεατρικών παραστάσεων, μεταμφιέσεων, χορών και άλλων μορφών ψυχαγωγίας για μια περίοδο δέκα ετών. Είναι η πρώτη φορά, που το θέατρο δίνεται για δημόσια χρήση. Και έτσι η ιστορία του θεάτρου ξεκινά. Το φθινόπωρο του 1805, το Θέατρο Πετρόφκι κάηκε. Η εταιρεία άρχισε τότε να εμφανίζεται σε διάφορα ιδιωτικά θέατρα. Το 1808 το νέο κτήριο ξεκινά και πάλι τις παραστάσεις. Όμως, κατά τη διάρκεια του πολέμου εναντίον του Ναπολέοντα το 1812, το νέο θέατρο δόθηκε και πάλι στις φλόγες. Το 1819 ξεκινάει νέος διαγωνισμός για την σχεδίαση, εκ νέου, του θεάτρου. Τον διαγωνισμό κέρδισε ο Αντρέι Μιχαήλοβ, καθηγητής στην Ακαδημία Καλών Τεχνών. Ωστόσο το κόστος κατασκευής του κτηρίου ήταν ιδιαίτερα υψηλό και γι’ αυτό ανατέθηκε στον αρχιτέκτονα Τζόσεφ Μποβέ να το μειώσει. Τον Ιούλιο του 1820 άρχισαν οι εργασίες για την κατασκευή του νέου θεάτρου. Η πρόσοψη του κτηρίου ήταν διακοσμημένη με μια οκτάστυλη στοά και επάνω στο αέτωμα της βρισκόταν μια μεγάλη γλυπτική σύνθεση, η οποία έδειχνε το άρμα του Απόλλωνα, το οποίο έσερναν τρία άλογα. Την περίοδο εκείνη γινόταν και η διαμόρφωση της κεντρικής πλατείας και το θέατρο προσέθεσε ιδιαίτερη ομορφιά στην πλατεία.

Στις 6 Ιανουαρίου, 1825 έγινε η επίσημη τελετή έναρξης για το νέο Θέατρο, το οποίο ήταν κατά πολύ μεγαλύτερο από το προηγούμενο. Όμως, όπως φάνηκε, το νέο θέατρο δεν ήταν ικανό να φιλοξενήσει όλο αυτό τον κόσμο, που ήθελε να παρακολουθήσει τις παραστάσεις. Οι θεατές απολάμβαναν την ηχητική, τα πλούσια σκηνικά και τον υπέροχο διάκοσμο του θεάτρου, ο οποίος προσέδιδε χλιδή και αξία στην ήδη υπέροχη δουλειά των παραστάσεων, που δινόντουσαν στον χώρο. Υπήρχαν στοές, όπου το κοινό μπορούσε να περπατήσει, σκάλες, που οδηγούσαν σε δωμάτια, τα οποία ήταν για να ξεκουράζονται οι καλλιτέχνες και ευρύχωρα αποδυτήρια. Η αίθουσα του κτηρίου μπορούσε να φιλοξενήσει πάνω από 2.000 άτομα. Εντυπωσιακή, επιπλέον, ήταν και η κατασκευή της πίστας, η οποία ήταν φτιαγμένη με τέτοιο τρόπο, ούτως ώστε η ορχήστρα να βρίσκεται κάτω από το επίπεδο της σκηνής και έτσι ο θεατής να μην αποσπάται από την ορχήστρα, αλλά και η σκηνή να έχει μεγαλύτερο βάθος και να βγαίνει πιο έξω.

BOLSHOI-superJumbo

Το θέατρο Μπολσόι παρουσίαζε δραματικές παραγωγές από την όπερα και το μπαλέτο. Όμως η μοίρα του, για ακόμα μια φορά, δεν είχε πει την τελευταία της λέξη. Ύστερα από 30 χρόνια, στις 11 Μαρτίου 1853 ξέσπασε φωτιά, η οποία διήρκησε τρεις ημέρες και κατέστρεψε στο πέρασμά της το διάκοσμο του θεάτρου, τις μηχανές, τις φορεσιές, τα μουσικά όργανα κ.α. Το μόνο, που έμεινε όρθιο, ήταν οι πέτρινοι τοίχοι και οι κολώνες στη στοά.

Στη συνέχεια ο γνωστός αρχιτέκτονας Άλμπερτ Κάβος, ο οποίος ήταν καθηγητής της Ακαδημίας Τεχνών της Πετρούπολης και γνώστης αυτοκρατορικών θεάτρων και ειδικευόταν σε θεατρικά κτίρια, αναλαμβάνει να ξαναφτιάξει το σπουδαίο θέατρο.

home-le-corsaire-b-1920

Τον Αύγουστο 1856 το θέατρο άνοιξε τις πόρτες του για το κοινό. Εντυπωσιακό ήταν το γεγονός ότι, το κτήριο ολοκληρώθηκε πάρα πολύ γρήγορα, εξαιτίας της προγραμματισμένης στέψης του αυτοκράτορα Αλεξάνδρου Β. Το συνολικό ύψος του κτηρίου αυξήθηκε, κατά σχεδόν τέσσερα μέτρα. Η στοά με τους κίονες παρέμεινε, η πρόσοψη του κτηρίου όμως άλλαξε ριζικά. Ένα δεύτερο αέτωμα έκανε την εμφάνισή του και ένα άρμα με τέσσερα άλογα από χυτό μπρούντζο τοποθετήθηκε στην πρόσοψη. Το εσωτερικό πεδίο του αετώματος ήταν διακοσμημένο με ένα αλάβαστρο ανάγλυφο αποτελούμενο από φτερωτό ιδιοφυίες με τη λύρα. Η ζωφόρος και τα κιονόκρανα είχαν αλλάξει. Επικλινείς στέγες σε πυλώνες χυτοσίδηρου ανεγέρθηκαν πάνω από τις πλαϊνές εισόδους της πρόσοψης του θεάτρου.

BAC078-Belle-au-bois-dormant-Tυ-D.-Yusupov-8Στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα, το Μπολσόι θεωρήθηκε ως ένα από τα καλύτερα θέατρα στον κόσμο, όσον αφορά τις ακουστικές ιδιότητες του. Φήμες λένε ότι, το αμφιθέατρο σχεδιάστηκε σαν ένα τεράστιο μουσικό όργανο. Το θέατρο μπορούσε, πλέον, να φιλοξενεί 2.300 άτομα. Ο διάκοσμος του θεάτρου είχε επιρροές από την Αναγέννηση και το Βυζάντιο. Το πορφυρό κόκκινο βελούδο, που ντύνει τους τοίχους και τα πατώματα, οι χρυσές λεπτομέρειες, ο τεράστιος πολυέλαιος, που αποτελείται από τρία επίπεδα φώτων και γεμίζει το κέντρο της οροφής, καθώς και τα κηροπήγια από κρύσταλλο, που διακοσμούν τον χώρο, είναι ένα μικρό δείγμα ομορφιάς και πολυτέλειας του νέου θεάτρου. Ο πολυέλαιος, αρχικά, φωτιζόταν από 300 λάμπες πετρελαίου. Η κουρτίνα της αυλαίας επί Σοβιετικής Ένωσης έγινε χρυσή για να υποδηλώνει τον πλούτο της περιόδου.

Το θέατρο Μπολσόι χτίστηκε επάνω σε πασσάλους. Τα νερά από τις αποχετεύσεις σάπισαν του πασσάλους, με αποτέλεσμα το κτήριο να υποστεί καθίζηση. Το 1895 14DW1954_resize_for_webκαι το 1898 ξεκίνησαν οι επισκευές και η καταστροφή σταμάτησε. Το Μάρτιο του 1917 οι πόρτες άνοιξαν και πάλι για το κοινό.

Μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση, όχι μόνο τα θεμέλια του θεάτρου, αλλά και η ίδια η ύπαρξή του απειλήθηκε. Το προλεταριάτο θέλησε να κλείσει το θέατρο Μπολσόι. Ωστόσο, το 1922, η μπολσεβίκικη κυβέρνηση αποφάσισε ότι, για να κλείσει το θέατρο δεν ήταν οικονομικά εφικτό.

Το 1921 μια ειδική κυβερνητική επιτροπή, εξετάζοντας το κτήριο, διαπίστωσε ότι, η κατάσταση του ήταν πολύ άσχημη. Αποφασίστηκε να αναλάβει τις επισκευές έκτακτης ανάγκης υπό την καθοδήγηση του αρχιτέκτονα Ιβάν Ρέρμπεργκ.

Ωστόσο το 1940-1941, το γενικό σχέδιο Ανασυγκρότησης της Μόσχας προέβλεπε την ανακατασκευή όλων των σημαντικών κρατικών κτηρίων, μεταξύ αυτών και τα θέατρα Μπολσόι και Κουζνέτσκη. Σκοπός τους ήταν το θέατρο να αποκτήσει πυρασφάλεια και σωστό εξαερισμό. Τον Απρίλιο του 1941, το θέατρο Μπολσόι κλείνει για να ανακαινιστεί. Μόλις δύο μήνες αργότερα οι Γερμανοί εισέβαλαν στην ΕΣΣΔ.
Την περίοδο εκείνη μέρος της εταιρείας του θεάτρου εκκενώνεται και πηγαίνει στο Κουζνέτσκη, ενώ ένα μέρος του παρέμεινε στη Μόσχα και συνέχισε να δίνει παραστάσεις στο 2ο στάδιο. Πολλοί καλλιτέχνες παρέμειναν για να ψυχαγωγούν τα στρατεύματα, ενώ άλλοι ενώθηκαν και πήγαν να υπερασπιστούν τη χώρα τους.

Στις 4 μ.μ., στις 22 Οκτωβρίου του 1941, μια βόμβα έπεσε στο θέατρο Μπολσόι. Το ωστικό κύμα πέρασε λοξά μεταξύ των στηλών στοάς, πέρασε μέσα από τον τοίχο της πρόσοψης και προκάλεσε σημαντικές ζημιές στο λόμπι. Παρά τις κακουχίες του πολέμου και το δριμύ ψύχος, οι εργασίες αποκατάστασης στο Θέατρο ξεκίνησαν το χειμώνα του 1942. Και από το φθινόπωρο του 1943, το θέατρο Μπολσόι είχε ανοίξει και πάλι τις πόρτες του στο κοινό με μια παραγωγή της όπερας του Γκλίνκα «Μια ζωή για τον Τσάρο».

Pharaohs_Daughter_Svetlana_Zakharova_by_Damir_Yusupov

Το 1975 ορισμένες εργασίες αποκατάστασης στο αμφιθέατρο διεξήχθησαν για την 200η επέτειο του θεάτρου. Τα κυριότερα προβλήματα όμως -τα ασταθή θεμέλια και η έλλειψη χώρου στο θέατρο- δεν είχαν επιλυθεί.

Τέλος, το 1987, ήρθε ένα διάταγμα της κυβέρνησης, στο οποίο αναφερόταν ότι, ελήφθη η απόφαση να προβούν σε επείγουσες εργασίες ανοικοδόμησης του θεάτρου. Στις 29 Νοεμβρίου 2002 η νέα σκηνή άνοιξε με την πρεμιέρα της νέας παραγωγής του χιονιού Rimsky – Korsakov της Maiden, μια παραγωγή που ήταν σε πλήρη αρμονία με το πνεύμα και την ονομασία του νέου κτηρίου, δηλαδή, ήταν καινοτόμες και πειραματικές.

Share.

About Author

Αρχισυντάκτρια

Leave A Reply

Comment moderation is enabled. Your comment may take some time to appear.