Η Επιτροπή Προμηθειών Υγείας (Ε.Π.Υ.) αναζητά το ρόλο της

0

Αραχωβίτης Βασίλειος, δικηγόρος, LLB/LLM International Business Law, σύμβουλος νομοθετικών ζητημάτων Πανελλήνιας Ένωσης Φαρμακοβιομηχανίας, συντονιστής Advisory Board, Galien Think Tank Greece.

Σε κάθε στοιχειωδώς σοβαρή και οργανωμένη χώρα οι προμήθειες –γενικώς, αλλά και ειδικότερα των φαρμάκων– είναι αποτέλεσμα σοβαρού προγραμματισμού, που σχετίζεται απόλυτα με τις πραγματικές ανάγκες προς κάλυψη και μετρήσιμης και αποδεδειγμένης εξοικονόμησης.

Παρακολουθείται σε πραγματικό χρόνο η «τύχη» της προμηθευόμενης ποσότητας και υπάρχουν σοβαρότατες κυρώσεις σε περιπτώσεις καταστρατήγησης των υποχρεώσεων των προμηθευτών. Επιπροσθέτως, το σύνολο των ενεργειών δεν εξυπηρετεί μονοδιάστατα και κοντόφθαλμα τα βραχυπρόθεσμα δημοσιονομικά άγχη, αλλά θέτει στο επίκεντρο την πραγματική μεσο-μακροπρόθεσμη αποτελεσματικότητα και ασφαλώς και την εξυπηρέτηση της δημόσιας υγείας. Αυτή η εξυπηρέτηση συμπεριλαμβάνει την ικανοποίηση ταυτόχρονα και της επίτευξης της χαμηλότερης δυνατής τιμής, αλλά και της επιλογής αξιόπιστου προμηθευτή. Το κριτήριο της «συμφερότερης τιμής» εξετάζει το προφίλ του προμηθευτή (ποιότητα, παραγωγική δυνατότητα, επάρκεια, προηγούμενη εμπειρία, ιστορικό ανάκλησης παρτίδας, κλπ) με σκοπό να θωρακίσει τη δημόσια υγεία από «αλεξιπτωτιστές», που απλώς ειδικεύονται σε «dumping» τιμών. Η κοινοτική νομοθεσία ορίζει το «dumping» ως την πώληση σε τιμή χαμηλότερη από την συνήθη εγχώρια τιμή. Η βασική αρχή του άρθρου 55 της οδηγίας 2004/18/ΕΚ, που ενσωματώθηκε στο άρθρο 52 του Π.Δ. 60/2007, που απαιτούσε τον ενδελεχή έλεγχο φακέλων με ασυνήθιστα χαμηλές προσφορές, έμεινε στα αζήτητα. Την ίδια στιγμή, που το υπουργείο υγείας επιλέγει για την ανάδειξη αναδόχων υπηρεσιών φύλαξης νοσηλευτικών ιδρυμάτων (diavgeia.gov.gr/doc/ΒΕ2Ψ4690Β4-ΖΝΨ), ή για υπηρεσίες λογιστικής υποστήριξης (www.4ype.gr/uploads/promi8ies/2014diakirixi_4_Agpavlos_log.pdf), το κριτήριο της συμφερότερης τιμής, προκειμένου να συνεκτιμηθούν όλα τα χαρακτηριστικά του προσφέροντος, στην προμήθεια των φαρμάκων επιλέγεται μόνο το κριτήριο της χαμηλότερης τιμής. Ακόμα και ο καθ’ ύλην αρμόδιος για το φάρμακο στη χώρα Ε.Ο.Φ. διενεργεί τους διαγωνισμούς του (www.eof.gr/assets/syntirisi_19-05-14.pdf) με κριτήριο τη συμφερότερη τιμή.
Ενώ όμως οι διοικούντες πασχίζουν για να εξασφαλίσουν στον Έλληνα ασθενή όχι τον φτηνότερο, αλλά τον καλύτερο φύλακα, λογιστή και συντηρητή συστήματος, παραδόξως –έως σκανδαλωδώς– στο βασικότερο όλων, το φάρμακο, δεν μας απασχολεί ο καλύτερος δυνατός Κ.Α.Κ. Αρκεί ο φτηνότερος, το φάντασμα του οποίου στοιχειώνει την αγορά για πάντα μέσω του εκτρώματος, που ονομάζεται παρατηρητήριο τιμών.
Το παράδοξο όμως δεν σταματά εδώ. Η επιτροπή προμηθειών υγείας δεν έχει θεσπίσει ακόμα κανένα μηχανισμό παρακολούθησης ροής των προμηθειών, που προκύπτουν από διαγωνιστικές διαδικασίες. Αν ζητήσει κανείς ενημέρωση σε πραγματικό χρόνο των ποσοτήτων, που έχει πωλήσει ο μοναδικός μειοδότης, δεν θα πάρει απάντηση. Δεν υπάρχει υποχρέωση των εταιρειών να ενημερώνουν για την ροή των προμηθειών και δεν προκύπτει και υποχρέωση των νοσοκομείων να ενημερώνουν την Ε.Π.Υ σε πραγματικό χρόνο για τις ποσότητες, που παραλαμβάνουν. Ως εκ τούτου, ο μειοδότης δύναται να άγεται και να φέρεται ως μειοδότης, ενδεχομένως κάνοντας κατάχρηση της ιδιότητάς του, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τον ανταγωνισμό και την ομαλή λειτουργία της αγοράς. Επιπροσθέτως, δεν υπάρχει μετρήσιμος έλεγχος, που να ποσοτικοποιεί το μέγεθος της επιβάρυνσης από το κόστος εναλλακτικών θεραπειών, που επιλέγουν – δικαίως πολλές φορές – οι γιατροί, είτε επειδή δεν εμπιστεύονται το φτηνότερο φάρμακο, είτε επειδή ο φτηνότερος προμηθευτής ενδεχομένως να αδυνατεί να καλύψει απολύτως ομαλά εγκαίρως τις παραγγελίες.
Μυστήριο επίσης καλύπτει και την επιλογή των δραστικών ουσιών για τις διαγωνιστικές διαδικασίες. Με ποια κριτήρια επιλέγεται η Α δραστική ουσία και όχι η Β; Πληρούνται οι επιστημονικές επιταγές; Πολλά γράφτηκαν, για παράδειγμα, για τα bio-similar σκευάσματα, που το υπουργείο απαγόρευσε να ενταχθούν σε διαγωνιστική διαδικασία, κατόπιν κατευθυντήριων γραμμών του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας και του ΕΟΦ, που ορίζουν πως δεν συνιστούν γενόσημα φάρμακα, απαγορεύεται η ανταλλαξιμότητά τους και ορίζουν να συνταγογραφούνται με «brand name». (diavgeia.gov.gr/luminapi/api/decisions/%CE%92%CE%99%CE%9E%CE%9E%CE%98-098/document?inline=true).
Μολονότι και η Υ.Α. ΕΜΠ4/17-11-2012 ορίζει ότι εξαιρούνται από τη συνταγογράφηση με δραστική ουσία τα σκευάσματα, που απαγορεύεται η ανταλλαξιμότητά τους, εν τέλει, καταστρατηγώντας τον Π.Ο.Υ και τον ΕΟΦ, η Ε.Π.Υ. δεν τα εξαιρεί από τις λίστες της.
Ο ρόλος των διοικούντων, που συνήθως είναι περαστικοί από το χώρο, δεν πρέπει να λαμβάνει χώρα με όρους πρόσκαιρης πολιτικής αυταρέσκειας και οπορτουνισμού, αλλά με όρους διασφάλισης της δημόσιας υγείας. Απαιτείται δημιουργία μηχανισμού ελέγχου, συνεκτίμηση της ποιότητας και σεβασμός στις επιστημονικές επιταγές. Ευχόμαστε γρήγορα η ΕΠΥ να ανακαλύψει τον πραγματικό της ρόλο.

Share.

About Author

Comments are closed.